پایگاه بسیج باقرصدر آبدانان

با شروع جنگ 8 ساله رژیم بعث علیه جمهوری اسلامی ایران و درپی فرمان امام خمینی (ره) مبنی بر حضور همه‌جانبه ملت ایران در جبهه مقابله با دشمن بود که سیل عظیمی از اقصی نقاط کشور و از اقشار مختلف، برای دفاع از دین و کشور راهی مناطق جنگی شدند. مطلب زیر برخی از «اولین»های شهدای 8 سال دفاع مقدس را معرفی می‌کند که در اولین روزهای جنگ، مصداق السابقون شدند تا نزد خدای عزیز اولئک المقربون باشند.

در ادامه مطلب میتوانید با  اولین خبرنگاران شهید، اولین شهید غیرایرانی، اولین خلبان شهید، اولین شهید تفحص، اولین شاعر شهید، اولین فرمانده لشکر، اولین شهید مجلس، اولین شهید روحانی آشنا شوید.


اولین خبرنگاران شهید

اولین شهید از خبرنگاران رسانه‌ها، شهید یوسف نصوحی‌پور عضو تحریریه روزنامه کیهان بود که در عملیات دب‌حران در 14 آبان ماه 1359 به شهادت رسید. وی در سال 1335 در مشهد پا به عرصه وجود گذاشته بود. در آن سال‌های ابتدایی انقلاب اسلامی شاید تنها روزنامه‌های عمده کشور را سه روزنامه کیهان، اطلاعات و جمهوری تشکیل می‌دادند که جالب است بدانید اولین خبرنگار شهید روزنامه اطلاعات در دفاع مقدس نیز، شهید ایرج ایزدپناه بود که در تاریخ 18 دی ماه 1359 در جبهه هویزه به شهادت رسید و اولین خبرنگار شهید روزنامه جمهوری در دفاع مقدس شهید فتح‌ا... ژیان‌پناه بود که 2 آبان ماه سال 1359 در سرپل ذهاب به دوستان شهیدش پیوست. اولین خبرنگار و گزارشگر خبرگزاری جمهوری اسلامی نیز شهید حسین فرهادی‌کوهپایی بود که 10 مهر 1359 در منطقه موسیان در غرب کشور به شهادت رسید.

اولین شهید غیرایرانی

اولین شهید غیرایرانی که در مصاف دشمن بعثی در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل به شهادت رسید شهید علی خفاجی فرزند عبدالامیر بود. وی از مسلمانان شیعه عراق بود که از سوی مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق از شهرستان جهرم عازم جبهه‌های نبرد حق شد و در سال 1359 به شهادت رسید. پیکر پاک این شهید پس از تشییع در گلزار شهدای جهرم به خاک سپرده شد.

اولین خلبان شهید

نیروی هوایی ارتش را باید از خط‌شکنان دفاع مقدس دانست. عملیات بزرگی مانند کمان 99 و حمله 140 فروندی تیزپروازان نیروی هوایی به مراکز مهم و استراتژی عراق آن هم در حالی که هنوز چیزی از جنگ نگذشته بود، برگ زرینی است که نه تنها در تاریخ 8 سال دفاع مقدس بلکه در تاریخ نبردهای هوایی جهان به ثبت رسید. شهید فیروز شیخ حسنی اما اولین خلبان تیزپروازی بود که از میان همرزمانش، آسمانی شد. او در سال 1331 در شهرستان تنکابن در خطه سرسبز شمال دیده به جهان گشود و در اولین روز جنگ تحمیلی یعنی مصادف با 31 شهریور 1359، طی مأموریتی از پایگاه چهارم شکاری اصفهان عازم جبهه‌های نبرد شد و در همان روز پس از درگیری هوایی با دشمن به شهادت رسید و در زادگاه خود به خاک سپرده شد.

اولین شهید تفحص

با پایان جنگ تحمیلی، هنوز بسیاری از مادران و پدران و همسران و فرزندان منتظر بازگشت عزیز خود بودند. شهدایی که به دلیل حضور در مناطق مختلف، پیکرشان در منطقه باقی‌ماند و حسرتشان تا مدت‌ها بر دل! این بود که جمعی از بازماندگان دفاع مقدس، جست‌وجوگران پیکرهای دوستان خود شدند و برخی از آن‌ها نیز در این مسیر جان خود را فدا کردند تا شاید لبخند رضایتی بر لبان پدران و مادران پیر شهدا بنشانند. سرباز وظیفه یحیی عبدالمحمدی یکی از این جست‌وجوگران نور بود که در نیروهای تیپ 26 انصار، گردان شمال غرب خدمت می‌کرد. او 25 اسفند ماه سال 1369 در منطقه حاج عمران واقع در ارتفاعات پیران‌شهر حین انجام وظیفه در یکی از میادین مین به‌جامانده از ایام جنگ بر اثر انفجار مین، شربت شهادت نوشید.

اولین شاعر شهید

شاید یکی از اقشاری که به‌واسطه هنر و حیطه کاری‌شان کمترین قرابت با جنگ را داشتند، شعرا هستند. اما تفاوت دفاع مقدسی که 8 سال ملت ایران آن را با تمام وجود رقم زد با دیگر جنگ‌های عالم در همین نقطه است. روزی که رهبر انقلاب فرمان جهاد داد از کارگر و بنا گرفته تا مهندس و دکتر و نویسنده و شاعر، همه به این فرمان لبیک گفتند و شهید حسین ارسلان متخلص به «رخشا» سندی بر این مدعاست. او که لقب اولین شاعر شهید صاحب اثر در دفاع مقدس را دارد، 25 بهمن ماه 1324 در شهرستان یزد دیده به جهان گشود و 11 آذر ماه 1364 عازم جبهه شد. هنگام ظهر روز 20 آذر ماه سال 64 بود که در منطقه «هورالهویزه» به همراه دیگر شاعر همرزم خود ماشاءا... صفاری، با شهادت به دیدار حق‌تعالی شتافت.

اولین فرمانده لشکر

آنچه باعث شد رزمندگان سپاه اسلام این چنین بی‌محابا به خط بزنند و با از جان گذشتگی، علی‌رغم کمبود تجهیزات نسبت به ارتش رژیم بعث، آن رشادت‌ها و افتخارها را بیافرینند را باید در روحیه و ایمان فرماندهان جنگ جست‌وجو کرد. آنجا که فرماندهان لشکرها و تیپ‌ها و گردان‌ها، نه‌تنها همپای رزمندگان تحت‌امر خود بلکه گاهی جلوتر از آن‌ها در میادین جنگ حاضر شدند و تنها به فرماندهی داخل سنگرهای امن و بی‌خطر نپرداختند. از شهید محمدابراهیم همت فرمانده دوست‌داشتنی لشکر 27 محمد رسول ا... (ص) صحبت‌های زیاد شده اما جالب است بدانیم، او اولین شهید در میان فرماندهان لشکر بود، هر چند پیش از او، سردار دیگری از سپاه محمد رسول ا... (ص) یعنی حاج احمد متوسلیان، در مصاف با دژخیمان رژیم صهیونیستی، جاویدالاثر شد. همت 12 فروردین 1334 در شهرضای اصفهان و در خانواده‌ای مستضعف و متدین به دنیا آمد. وی پس از طی دوران سربازی، شغل معلمی را برگزید و در همان ایام با روحانیون متعهد و انقلابی ارتباط پیدا کرد و بر اثر مجالست با آن‌ها با شخصیت حضرت امام (ره) آشنا شد. پس از پیروزی انقلاب در تشکیل کمیته انقلاب اسلامی و سپاه شهرضا نقش اساسی داشت و اواخر سال 1358 به خرمشهر، سپس به بندر چابهار و کنارک در استان سیستان و بلوچستان عزیمت کرد و به فعالیت گسترده فرهنگی پرداخت. سپاه پاوه از مهر 1359 تا دی 1360 با فرماندهی مدبرانه او، 25 عملیات موفق در پاک​سازی روستاها از وجود اشرار، آزادسازی ارتفاعات و درگیری با نیروی ارتش بعث داشته است. در عملیات فتح‌المبین و بیت‌المقدس در سمت معاون تیپ تلاش تحسین‌برانگیزی داشت و در سال 1361 به جنوب لبنان رفت و بعد از دو ماه دوباره به میهن اسلامی بازگشت. با شروع عملیات رمضان در 23 تیر 1361 در منطقه شرق بصره، فرماندهی تیپ 27 حضرت رسول را بر عهده گرفت و بعدها با ارتقای این یگان به لشکر تا زمان شهادتش در سمت فرماندهی انجام وظیفه کرد. اما 16 اسفند 1362، جزیره جنوبی مجنون، میعادگاه وصل او شد تا به آرزوی دیرینه‌اش برسد.

اولین شهید مجلس

دکتر مصطفی چمران نماینده حضرت امام (ره) در شورای عالی دفاع و نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی اولین شهید مجلس در دوران دفاع مقدس بود. دکتر چمران که سابقه تحصیل در آمریکا داشت و دوره مبارزه چریکی را در لبنان و در مقابله با رژیم تجاوزگر صهیونیستی گذرانده بود، پس از شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، دوران حماسه‌ساز و پرتلاش دیگری را در زندگی آغاز کرد که نمونه کامل ایثار، شجاعت و در عین حال فروتنی و کار مداوم بدون هیاهو و تنها در جهت کسب رضای الهی بود. در 30 خرداد ماه 1360 یعنی یک ماه پس از پیروزی ارتفاعات ا...اکبر، چمران در جلسه فوق‌العاده شورای عالی دفاع در اهواز شرکت و از عدم تحرک و سکون نیروها انتقاد کرد و پیشنهادهای نظامی خود از جمله حمله به بستان را ارائه داد و این آخرین جلسه شورای عالی دفاع بود که در آن شرکت داشت و فردای آن روز، روز غم‌انگیز و بسیار سخت و هولناکی بود. در سحرگاه 31 خرداد 1360، ایرج رستمی فرمانده منطقه دهلاویه به شهادت رسید و شهید دکتر چمران به‌شدت از این حادثه افسرده و ناراحت بود. چمران، یکی دیگر از فرماندهانش را احضار کرد و خود، او را به جبهه برد تا در دهلاویه به جای رستمی معرفی کند. در لحظه حرکت، یکی از رزمندگان با سادگی و زیبایی گفت: «همانند روز عاشورا که یکایک یاران حسین (ع) به شهادت رسیدند، عباس علمدار او (رستمی) هم به شهادت رسید و اینک خود او آماده حرکت به جبهه است.» چمران همه رزمندگان را در کانالی پشت دهلاویه جمع کرد، شهادت فرمانده‌شان را به آن‌ها تبریک و تسلیت گفت و با صدایی محزون و گرفته از غم فقدان رستمی ولی نگاهی عمیق و چهره‌ای نورانی و دلی مالامال از عشق به شهادت و شوق دیدار پروردگار گفت: «خدا رستمی را دوست داشت و برد و اگر ما را هم دوست داشته باشد، می‌برد.» اما به ما ثابت شد که خداوند او را نیز دوست دارد و به سوی خود فراخواند. چمران در آن منطقه حین سرکشی به مناطق و خطوط مقدم بر اثر اصابت ترکش خمپاره‌های دشمن به شهادت رسید و اولین شهید از قشر نمایندگان مجلس شد تا الگویی برای دیگر هم‌قطاران خود نه در مجلس که در تمام مناصب جمهوری اسلامی باشد.

اولین شهید روحانی

روحانیون همان‌طور که در صحنه‌های انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام (ره) از اولین‌ها بودند، در ایام دفاع نیز همین نقش رهبری و جلوداری را حفظ کردند و حجت‌الاسلام محمدحسن قنوتی (شریف) یکی از همین السابقون بود. او که سابقه تبلیغ دین در منطقه فارس را داشت و سال‌ها در میان مردم در غم و شادی آنان شریک بود و به مشکلات مردم رسیدگی می‌کرد، به خاطر مبارزه با ظلم و ستم در دوران طاغوت توسط ساواک شیراز دستگیر و زندانی شد و به دلیل همین مبارزات بود که با نام مستعار «شریف» به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد ولی دوباره به دست ساواک دستگیر شد و در زندان با سخنرانی‌های خود به روشنگری پرداخت. روز عاشورا افسر نگهبان برای آرام کردنش با اسلحه او را تهدید به قتل کرد و او در جواب گفت: «چقدر تشنه شهادت در روز عاشورا هستم، اگر لایق باشم شلیک خواهی کرد.» با آغاز جنگ تحمیلی و در تاریخ 24 مهر ماه 1359 که دستور پیشروی یگان‌های دشمن به سوی خرمشهر صادر شد، خیابان 40 متری این شهر، به عنوان خیابان مرکزی، شاخص تقسیم نیروها و محورها قرار گرفت.

با گذشت ساعاتی از روز در حالی که مدافعان اندک شهر به مقابله مشغول بودند یگانی از نیروهای دشمن با راهنمایی ستون پنجم خود را به خیابان 40 متری رساند و با استقرار تیربار در چند نقطه و موضع‌گیری تک تیراندازان در ساختمان‌های مسلط بر خیابان، محور مرکزی و اصلی‌ترین راه پشتیبانی و رفت و آمد نیروهای مدافع را بستند. دشمن، ماشین حامل شهید شریف قنوتی را در این خیابان هدف قرار داد و پس از اصابت 8 گلوله به بدن این روحانی مبارز، خودرو بر اثر اصابت گلوله آرپی‌جی، واژگون شد. دژخیمان بعث که از همان ابتدا درپی دستگیری و شهادت شریف قنوتی بودند، پیکر مجروح او را اسیر و با ضربه سرنیزه کلاشینکف به شقیقه‌اش، او را به شهادت رساندند تا اولین روحانی شهید در ایام دفاع مقدس باشد.

منبع : خراسان